Sokaklarında kaybolduğum
Bu ÅŸehirde
Herkesin geçtiği yollar aynı
Herkes gibi olmak
Hiç kimse olmak demek
Herkesin geçtiği yoldan geçme
Kimse kendine benzemiyor
Bu ÅŸehirde
Bu aynılığa karşı koymalı
Herkes gibi olmak
Hiç kimse olmak demek
Herkesin geçtiği yoldan geçme
Hayat bazen öyle insafsızki
Küçük bir boşluğundan yakalar
Hissettirmez en zayıf anında
Seni taaa yüreğinden yaralar
Allerin kolların bağlansada
Başında kasırgalar kopsada
Sen tüm gücünle karşı koysanda
Seni acımasız sevdaya salar
Sende benim kadar gerçekleri görüyorsun
Beraber olmayız benim gibi biliyorsun
Bir başka dünyanın insanısın yavrucağım
Sen kendi toprağında büyüyorsun
Haklısın biraz geç karşılaştık
Oysa hiç konuşmadan anlaştık
Bazı şeyler varki söylenmiyor
Biz senle sözleri
Susarak aştık
İnsan acılarla kıvransada
Ve o aÅŸkta bir daha doÄŸsada
Dünyasını yeniden kursada
Düşler ve gerçekler ayrı ayrı yaşar
Bir çocuk gördüm uzaklarda
Gözleri kederli hatta korkulu
Her şeye rağmen bir an gülümsedi çocuk
Sıcak sade ama biraz kuşkulu
Bir çocuk sevdim uzaklarda
Sanıyordum ki onun özlemi de buydu
O ise bir bakışta beni örtülerimden
Yalnızca yalnızca duygularıyla soydu
Ben böyle yürek görmedim böyle sevgi
Şimdi çocuk büyümekte günbegün
Bütün hüzünleri okşadı birer birer
Gizli bir ümide sarılarak biraz küskün
Ben böyle yürek görmedim böyle sevgi
Şimdi çocuk büyümekte günbegün
Bütün hüzünleri okşadı birer birer
Gizli bir ümide sarılarak biraz küskün
Bir çocuk gördüm uzaklarda
Biraz çocuk biraz adam biraz hiçti
Ellerinde yaşlı zaman demetleri
Daha önce denenmemiş yeni bir yol seçti
Bir çocuk sevdim uzaklarda
Bir elinde yarın öbür elinde dün
Erken ihtiyarlamaktan sanki biraz üzgün
Dünyanın haline bakıp güldü geçti
Ben böyle yürek görmedim böyle sevgi
Şimdi çocuk büyümekte günbegün
Bütün hüzünleri okşadı birer birer
Gizli bir ümide sarılarak biraz küskün
Ben böyle yürek görmedim böyle sevgi
Şimdi çocuk büyümekte günbegün
Bütün hüzünleri okşadı birer birer
Gizli bir ümide sarılarak biraz küskün
Ben böyle yürek görmedim böyle sevgi
Şimdi çocuk büyümekte günbegün
Bütün hüzünleri okşadı birer birer
Gizli bir ümide sarılıp küstü
Beni kategorize etme
Benle oynama
Yaftayı yapıştırıp
Bana isim koyma
Karikatürleştirme beni
İlahlaştırma
Tabulaştırma sakın
Tapulaştırma
Ben seni öyle sevdim
Böyle mi sevdim?
MatematikleÅŸtirme beni
Çarpma, bölme
Toplama, çıkartma
Beni hesaplaştırma
MekanikleÅŸtirma beni
OtomatikleÅŸtirme
Beni yarıştırma onla, bunla
Karşılaştırma
Ben seni öyle sevdim
Böyle mi sevdim?
Sıkıştırıp tıkıştırma beni
Depolaştırma
Duygularım yok oldu
Yüreğimi nasırlaştırma
Beni demoralize etme
Depolitize etme
Her işten kaçar oldum
Ä°llegalize etme
Ben seni öyle sevdim
Böyle mi sevdim?
AÅžIK OLMAYA YEMÄ°N EDÄ°YORUM
Gecenin taa beşi olmuş gözümde uyku yok
Dert tasa keder vurmuş kendimden geçmişim
Gün ağarmayı bekler bekleyenim yok
İçimde kin kalbimde nefret yalnızlık acı
Yaşandı hataydı geriye ne kaldı
Mutluluk benim için mazide kaldı
Dert senden sonra bana kalan
En büyük mirasın yalan
Tövbemi geri almaya
Bir daha aşık olmaya yemin ediyorum
Söz-Müzik: Rıfat Güneş
Son Yorumlar