gece cigarıklar cebimde benim bu  soğukta
Ãœsküdar’da intihara teÅŸebbüs sokakta
yokki acıdan eser sarhoÅŸ oldum anne 12′den 6′ya kadar içtim direnme
sabaha kadar sarhoş gezmek geçici mutluluk
bense yolların yolcusuyum gökte kara bulut
bu benmiyim iğrendim valla yalan dünyada
bu sen misin zoraki unutmak bana koyar
aslında yoksun belkide geliP geçtin
aslında yoksun bense artık bttm
yarın yokmuş bana geç olsada annadım
Pişman oldum yeter tövbelere kaldım
üstü kar değilse ben adi bir insanım
güneşin kefaletse ben şimdi ne yaParım
gülmelere küstüm 6 nisanda öldüm
3 nisanda halbuki tekrar doğduğum gün

18 yaÅŸ ilk cigaram
ağlıyordum  gülüyordum
kurtuluÅŸ var, var diyordu
okuduÄŸum o son kitaP